Ipinaskil ni: diwa81 | Enero 22, 2010

Si Noynoy at ang Yellow Army


19 Jan 2010

Sa OPISYAL na pagpasok ng panahon ng kampanya, mas lumilinaw na ngayon ang estratehiya, at kaalinsabay na kahungkagan, ng kampo ng LP sa pangunguna ni Noynoy.
Sa tingin ko, wala nang duda kung sasabihin ngayon na ginamit lang ni Noynoy ang kasikatan ng ina niya sa pagkamatay nito noong nakaraang taon, sa partikular, at ang pangalan ni Ninoy at Cory, sa pangkalahatan, bilang pangunahin at mukhang tanging alas para manalo sa eleksyon. Napakataas ng rating niya noon sa mga sarbey. Magaling din ang tactician niya. Hindi siya kaagad nagpahayag na tatakbo; kunwari pa, hindi interesado. Saka lamang umano nagdesisyon nang kusang nagpaubaya si Mar Roxas, na unang nagpahayag na tatakbong presidente sa ilalim ng LP. Maganda na sana ang plano, ang problema lang nila, malayo pa ang eleksyon nang namatay si Cory, at ngayon, unti-unti nang naglalaho ang “Cory Magic.”
Malinis ang rekord, ito ang armas at kalasag ng kampo ng LP. Gusto nilang pasimplehin ang laban tungo sa “pagitan ng mabuti at masama,” tulad ng ginawa noon ni Ninoy laban sa bulok na diktadura ni Marcos, at ni Cory sa pagpapatuloy ng laban ni Ninoy.
Sa unang tingin, mukhang magandang gameplan.
Halos nasa parehong sitwasyon ngayon ang Pilipinas tulad noong panahon ni Marcos. Ang pagtatalunan na lang ay kung sino na ba ang mas masahol sa dalawa, si Gloria o Marcos? Sa ilalim ni Marcos, nagsimula ang mas mabilis na pagbagsak ng ekonomya ng Pilipinas. Bilang tugon sa pagtutol ng mamamayan, nagpataw siya ng Batas Militar. Si Gloria, dahil sa pagiging masugid na tagapaglako ng globalisasyon, mas bumilis pa ang pagdausdos na iyon. At bagaman hindi tuwirang nagdeklara ng Batas Militar, nasa kamay niya ang dugo ng libu-libong aktibistang pinaslang, daan-daang dinukot, at puu-puong libong iba pa na biktima ng karahasan at panunupil.
Sa madaling sabi, walang kwestyon na kailangang palitan na ang rehimeng Arroyo na batbat ng kurapsyon at katiwalian, sa kabila ng pagwawalang bahala sa kapakanan ng mamamayang Pilipino.
Samakatwid, ang islogan ni Noynoy: “Malinis na rekord!”
Dito makikita ang kawalan ng kakayahan at kalidad ni Noynoy para pumalit bilang pangulo.
Isang salik ang bigo silang maisaalang-alang. Ang sambayanang Pilipino na dumaan na sa daan-daang taong paglaban, kasama na ang mga nakaraang panahon kung saan nakamit ang ilang reporma at pagbabago sa pamamagitan ng sama-samang pagkilos.
Kung kabulukan lang ng rehimen ni Arroyo ang pag-uusapan, papasa na sana ang pormula ng LP ni Noynoy. Pero ipasok mo diyan ang salik ng sambayanang Pilipino, na siyang naghahangad ng pagbabago at pangunahing kalaban ng bulok na rehimeng US-Arroyo, para itong kulumpol ng baraha na biglang guguho.
Para kay Ninoy at Cory, naging bentahe ang kalagayan noon ng Pilipinas sa ilalim ng bulok na rehimeng Marcos. Si Ninoy, bagamat napatay, ay naging bayani na halos itinuturing na makabagong Jose Rizal. Si Cory, nagtagumpay sa paghalili kay Marcos sa kabila ng lahat ng maniobra ng diktador. Nakalusot si Cory noon nang hindi na kinekwestyon ang kanyang kredibilidad. Sino pa nga naman ang gagawa noon? Para sa halos lahat, ang pinakamahalagang bagay na lang ay ang makalabas sa malagim na rehimen ni Marcos. At nang mapabagsak nga si Marcos, parang nalasing sa tagumpay ang taumbayan. Kahit hindi naman naibigay ang mga repormang ipinaglalaban noon ng mga tao kay Marcos, itinuturing pa rin siya ngayon ng marami bilang “ina ng demokrasya.”
Ang problema nina Noynoy ngayon, ang sambayanang Pilipinong iyon ay hindi na lang katulad ng dati. Dumaan na ulit ito sa mahigit dalawang dekada ng pakikibaka para sa kagalingan nito. Kasama na diyan ang isa pang matagumpay na sama-samang pagkilos para mapatalsik ang isa ring bulok na rehimen ni Estrada, at mas mahalaga, ang halos isang dekadang pagbata at paglaban sa mas kinamumuhian ngayong rehimen ni Arroyo.
Kaya ang pormula ng LP na “mabuti laban sa masama” ay hindi na makakasapat para sa bayan. Maaari nalang itong pumasa sa mga kwentong pambata, hindi sa realidad ng lipunang Pilipino. Nagkaroon na ng benepisyo ng mga aral ng nakaraan ang mamamayang Pilipino para makita na hindi na lamang pagpapalit ng mukha o pangalan ang kailangan. Hindi na lamang pamimili sa pagitan ng pula o dilaw. Hindi na lamang pamimili sa mamumuno sa ilalim ng sistemang ito, kundi ang pagnanais na baguhin ang sistema mismo, o sa konteksto ng eleksyon, kung sino ang makakapaghatid nito kahit sa bahagya kundi man ganap.
Kapag naghahanap ka ng trabahong mapapasukan, hindi ka pupunta sa employer at mag-aabot ng blankong papel at sasabihin mo, “Malinis ang rekord ko!” Baka batukan ka lang ng employer. Sa halip, sisikapin mo na ipakita na karapat-dapat ka sa trabahong gusto mong pasukan. Kung hindi mo mapatunayan, bakit naman mag-aaksaya ng pera ang sinuman para sa iyo. Kung ganito sa mga simpleng trabaho, paano pa ang pagkapangulo?
Kung nagmuni-muni lang ng kaunti sina Noynoy, makikita nila na kahit ang mga ginagaya niya ay hindi lang naman “malinis na rekord” ang ipinakita sa mamamayang Pilipino, kundi “rekord ng paglaban.” Hindi lang naman basta-basta lumabas si Cory noong 1986 at nagsabing tatakbo siya sa pagkapangulo. 1983, nang mamatay si Ninoy, naging bahagi na si Cory ng paglaban kay Marcos. At para sa oposisyon, siya pa nga ang naging simbolo ng laban, samakatwid, ang labanan ng dilaw (Cory) at pula (Marcos).
Mas lumala pa ito sa nakaraang pahayag ni Noynoy kaugnay ng paliwanag niya kung bakit hindi siya aktibo sa mga debate: mas pinipili niya umanong magkonsentra sa “paghanap ng mga kamalian (lapses) ni administrasyong Arroyo.” Makikita dito na hindi lamang basta ginagaya ni Noynoy ang naging taktika ng ina niya noong 1986, kundi mistulang naiwan na rin ang pag-iisip ni Noynoy at mga tagapayo niya sa taong iyon. Halos isang dekada nang naghahari-harian ang Mafia ng mga Arroyo, mula pa noong 2001, ni hindi pa gaanong umiinit ang puwetan nila sa upuan, binabatikos na ang rehimeng Arroyo dahil sa pagtataksil nito sa mga panawagan ng mamamayan, ngayon lang naisip ni Noynoy na hanapin ang mga pagkakamali ng rehimeng Arroyo. Iyon ba ang “malinis na rekord” na ipinagmamalaki niya? Kahit ordinaryong tambay sa kanto, matagal nang nakita ang mga “kamalian ng administrasyong Arroyo” at batid na ang kasagutan sa problemang ito. Aanhin natin ang isang pinuno na ngayon lang nakaisip “hanapin ang mga kamalian ng administrasyong Arroyo”?
Paglaban sa globalisasyon, reporma sa lupa, industriyalisasyon, hustisyang panlipunan, soberanya ng Pilipinas, kagalingang panlipunan, proteksyon ng mamamayan laban sa karahasan o sakuna, at iba pa – iyan ang mga kongkretong usapin ngayon sa Pilipinas. Ang kasagutan ng mga iyon ay mga kongkretong hakbangin rin at hindi ito basta-basta na maiwawasiwas ng “malinis na rekord.”
Sa pinakamainam, sa ganyang klase ng pinuno na walang kakayahan, siguradong lalamunin lang siya ng mga tagapayo niya. Sa pinakamalala, maaaring maging mas masahol pa siya sa papalitan niya.


Responses

  1. kulit, ang dami mong isinulat pero isa lang ang masasabi ko diyan…..

    may the best man win.🙂

    (kala mo kung ano na no?)

  2. losers🙂 hahaha

    • balik ka na lang after 100 days. tingnan natin kung sino ang natalo sa pagkapanalo ni Noynoy.


Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s

Mga Kategoriya

%d bloggers like this: